Budite oprezni ako danas odlučite da DREMATE: Slavimo Svetog Stefana, a ova pravila su posebno važna

Srpska pravoslavna crkva i vernici danas proslavljaju Svetog Stefana, despota srpskog. Despot Stefan Lazarević, poznat i kao Stefan Visoki, rođen je 1377. godine u Kruševcu. Bio je najstariji sin srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića i kneginje Milice. Kroz majku Milicu, bio je potomak slavne dinastije Nemanjića i velikog župana Stefana Nemanje, što mu je obezbedilo plemenito poreklo i značajnu ulogu u srpskoj istoriji.

Nakon tragične smrti njegovog oca u Kosovskoj bici 1389. godine, Stefan je postao srpski knez. Međutim, zbog njegove mladosti, vlast je privremeno preuzela njegova majka, kneginja Milica. Tokom ovog perioda, Stefan je sticao iskustvo i pripremao se za preuzimanje pune vlasti.

Preporučujemo

Kao turski vazal, Stefan se istakao u bitkama na Rovinama, kod Nikoplja i Angore. Njegova hrabrost i vojničke veštine bile su toliko impresivne da je čak i mogolski emir Tamerlan izrazio poštovanje prema njemu. Ovo je bio period kada su se srpske zemlje nalazile pod velikim pritiscima, ali je Stefan uspeo da očuva stabilnost i ugled.

Godine 1402, od Romejskog carstva dobio je titulu despota, što je dodatno učvrstilo njegovu vlast. Tokom svoje vladavine, postao je vazal ugarskog kralja Žigmunda, od koga je dobio na upravljanje Beograd, Mačvu i Golubac. Upravo za vreme njegove vladavine, Beograd je prvi put postao prestonica Srbije, što je imalo ogroman značaj za dalji razvoj i uticaj srpske države.

Osim što je bio vešt ratnik i diplomat, Stefan Lazarević ostavio je dubok trag u srpskoj srednjovekovnoj književnosti. Njegova dela, poput "Slova ljubve" i "Rudarskog zakonika", predstavljaju značajne kulturne i pravne dokumente tog doba. Posebno je poznat po razvoju prepisivačke škole u svojoj zadužbini, manastiru Manasiji, koja je postala centar obrazovanja i kulture.

Despot Stefan preminuo je 1427. godine tokom lova. Prema nekim izvorima, kobnog dana lovio je u Borču, nedaleko od Kragujevca. Njegova smrt označila je kraj jedne ere u srpskoj istoriji, ali je njegovo nasleđe nastavilo da živi kroz kulturne i političke institucije koje je ostavio iza sebe.

Na današnji dan, vernici odlaze u crkvu na verski obred posvećen ovom prazniku. Prema narodnim verovanjima, na ovaj dan nije preporučljivo dremati preko dana kako ne bismo do kraja godine bili pospani. Takođe, u nekim delovima Srbije nije preporučljivo kupanje i plivanje u velikim vodama. Kao i svaki praznik, ovaj dan se koristi za organizovanje svečanijeg porodičnog ručka.

(Telegraf.rs)