Obišli smo najveće beogradsko groblje: U jednom danu tu bude i hiljadu ljudi, dnevno i 17 sahrana

Bežanijska kosa je lepo, mirno novobeogradsko naselje na brdu čije se ime vezuje za dugu istoriju ove opštine, još pre izgradnje blokova, ali i za jedan moderan kompleks gradskog groblja, najvećeg u prestonici, mesta koje urbanistički zaokružuje Beograd na levoj obali Save.

Groblje ne evocira emocije koje razgaljuju, ali predstavlja sastavni deo gradskog života. Bežanijska kosa je, tako, najaktivnije, najživlje gradsko groblje, gde se Beograđani iz svih krajeva grada susreću u trenucima kada dele tugu, setu, sećanje na najmilije komšije, rođake, prijatelje, porodicu.

Preporučujemo

Na svakih 15 ili 30 minuta možete videti novu tužnu povorku, začuti molitvu sveštenika, drhtavi glas govornika, tužnu muziku orkestra…

Čitavo područje Zemuna i Novog Beograda pripada ovom groblju, odnosno, građani ovih opština se po redovnom postupku sahranjuju na Bežanijskoj kosi.

Zaposleni u svakom trenutku moraju da budu spremni da saslušaju porodice koje im se javljaju, pomognu u rešavanju svih formalnosti, a s druge strane, da obezbede dovoljan broj novih grobnih mesta i mesta za smeštaj urni, održavaju red i čistoću, organizuju veliki broj sahrana.

Da sve funkcioniše kako treba iz dana u dan zaslužno je stotinak zaposlenih, koje vodi mlada upravnica Marija Glišović, uvek spremna da u jednom trenutku rešava i nekoliko zadataka.

Na njoj je da koordiniše sve zaposlene kako bi sve bilo u redu i po pravilu, ali najvažnija misija joj je da građani budu poštovani i zadovoljni uslugom u najtežim trenucima.

“Naši zaposleni su na usluzi strankama. Nama je važno da svaki zaposleni pokaže poštovanje prema stranci i da ona što pre dobije odgovor. U teškim trenucima postupaju s empatijom i strpljenjem. Nastojimo da svakoga čujemo i da se nađemo na raspolaganju”, priča nam Marija, kojoj telefon zvoni na svakih pet minuta, a predmeti samo pristižu na sto.

Kazala nam je da na dnevnom nivou bude u proseku 12 sahrana, a da se dešava da ta brojka bude i 17. To znači da nekim danima groblje poseti i više od 1.000 ljudi, a najviše posetilaca ima kada su Zadušnice ili Pobusani ponedeljak.

Osim redovnog sahranjivanja, postoji i mogućnost zakupa grobnica, za šta postoji veliko interesovanje ljudi iz svih beogradskih ooština, a i šire.

Groblje je veoma prepoznatljivo i iz vazduha - čuine ga kružne konhe, ali se vremenom popunjavao i prostor između ovih kružnica, ali sa dovoljno prostora za staze i zelenilo. Ukupna površina groblja je oko 100 hektara.

Važno je istaći da se na Bežanijskoj kosi nalazi i Staro bežanijsko groblje, koje je nekada pripadalo selu Bežanija, pa otud nazivi Novo i Staro bažanijsko groblje. Na Novom bežanijskom groblju sahranjivanje se vrši od 1974. godine, pa nema starih, vremešnih spomenika, osim na jednoj memorijalnoj parceli nemačkog groblja, gde su preneti posmrtni ostaci stanovnika nekadašnjeg zemunskog naselja Francstal, gde je živelo većinski nemačko stanovništvo rimokatoličke i protestantske veroispovesti.

U centralnom delu groblja nalazi se i Crkva Svetog apostola Tome.

(Telegraf.rs)