Glumica koja je mogla sve: Sećanje na Oliveru Marković, neponovljivu ikonu jugoslovenskog glumišta

Srbija i ostale zemlje bivše Jugoslavije se danas, 3. maja, priseća jedne od svojih najvećih kćeri - Olivere Marković. Na današnji dan pre tačno 101 godina rodila se umetnica koja je svojom harizmom, raskošnim talentom i nepresušnom energijom obeležila epohu i postala sinonim za glumačko savršenstvo na ovim prostorima.

Tokom karijere koja je trajala više od šest decenija, Olivera Marković nije bila samo glumica; bila je institucija. Sa preko 150 pozorišnih uloga i više od 100 filmskih ostvarenja, izgradila je opus kakav se retko sreće, krećući se sa neverovatnom lakoćom kroz žanrove – od duboke antičke tragedije do britke savremene komedije.

Preporučujemo

Od „Balkan ekspresa“ do „Otvorenih vrata“

Slavu je stekla još pedesetih godina prošlog veka, a generacije publike pamte je po antologijskim ulogama. Bilo da je igrala u ratnim spektaklima poput „Kozare“, kultnim filmovima Gorana Markovića kao što su „Tito i ja“ i „Sabirni centar“, ili u crnohumornoj komediji „Mrtav ’ladan“, Olivera je svakom liku darovala autentičnost i slojevitost.

Ipak, mlađim generacijama ostala je najdraža kao Angelina Savić u seriji „Otvorena vrata“. Njena sposobnost da spoji strogu autoritativnost sa toplinom i humorom učinila je ovaj lik jednim od najvoljenijih u istoriji domaće televizije.

Glas koji je milovao dušu

Ono što je Oliveru Marković izdvajalo od mnogih koleginica bio je njen glas. Kao vrsna pevačica, postala je sinonim za interpretaciju ruskih romansi. Pevala ih je sa specifičnom emocijom, melanholijom i snagom koja je publiku ostavljala bez daha, pokazujući da je njena umetnička priroda suviše velika da bi se ograničila samo na scenski pokret.

Priznanja i večni mir

Struka joj se odužila onako kako dolikuje najvećima. Dobitnica je dve Zlatne arene u Puli, a krunu njene karijere predstavlja Dobričin prsten – najviše priznanje koje glumac u Srbiji može dobiti za životno delo.

Olivera nas je napustila 2. jula 2011. godine. Danas počiva u Aleji zaslužnih građana u Beogradu, u društvu velikana koji su, poput nje, zadužili našu kulturu.

Iako fizički više nije prisutna, Olivera Marković ostaje živa kroz svaki kadar, svaku snimljenu romansu i sećanje na osmeh koji je decenijama grejao dvorane i bioskope širom bivše Jugoslavije. Njeno ime danas stoji kao svetionik vrhunske glume, posvećenosti i umetničke neustrašivosti.

(Telegraf.rs/izvor: Instagram/galerijasrbije.rs)