Tajna stara 7.000 godina! Pomoću najnovije tehnologije ispod srpskih oranica otkriven DREVNI GRAD!

Posle punih sedam decenija čekanja, na teritoriji opštine Aleksinac ponovo odjekuju arheološki krampovi i sonde, a prvi rezultati su već premašili sva očekivanja. Zahvaljujući najsavremenijoj tehnologiji za geofizičko snimanje terena, naučnici su ispod plodnih aleksinačkih njiva locirali veliko i izuzetno očuvano naselje iz perioda kasnog neolita, staro neverovatnih 7000 godina.

Ovo vinčansko naselje prostiralo se na površini od preko sedam hektara na potezu Bradarac–Srednje polje. Pretpostavlja se da je, zajedno sa još desetak okolnih naseobina duž toka Morave, bilo blisko povezano sa nekim znatno većim regionalnim centrom.

Preporučujemo

Arheološki nalazi ukazuju na to da se narod koji je naselio ove prostore doselio dolinom Vardara i Južne Morave, kao i iz pravca daleke Anadolije. Pokretač ove masovne migracije bile su dramatične prirodne kataklizme u regiji Crnog mora i Kaspijskog jezera.

Zanimljivo je da su ovi doseljenici na prostoru Aleksinca zatekli domorodačko stanovništvo iz starije, Starčevačke kulture. Ipak, iako su ostavili dubok civilizacijski trag, savremena nauka otkriva fascinantan podatak:

U genotipu današnjih Srba nalazi se svega oko 1% genetskog nasleđa ovih drevnih stanovnika.

Vizuelne rekonstrukcije i pronađeni artefakti otkrivaju visoko razvijenu arhitekturu i organizaciju života. Kuće su građene od drveta, blata i slame, sa krovovima na dve vode, a naselje je odlikovala velika gustina naseljenosti sa zbijenim objektima i uskim ulicama.

Međutim, ono što najviše intrigira jeste unutrašnjost domova i društveno uređenje. Među meštanima je vladao socijalno jednak status. Ipak, u centru se izdvajala jedna velika građevina - svojevrsna većnica u kojoj su zasedale najmudrije glave.

Nije bilo uskih specijalnosti, već su svi članovi zajednice su vladali različitim zanatima. Unutar kuća, pored peći, pronađeni su modeli koji svedoče o naprednom pokućstvu, pa čak i jedna trmka – preteča stare košnice za pčele.

Bio je to miroljubiv narod koji se klanjao prirodi i poštovao je. Imali su svoje toteme, kao i veru u dobre i zle duhovne sile.

Ovo napredno naselje imalo je i ozbiljan sistem zaštite. Otkrivena su dva prstena defanzivnih rovova, dok je na severnom delu postojala kapija od koje je uređen put vodio direktno do glavne, najveće kuće.

Bilo je to doba procvata kasnog neolita i prelaza u metalno doba. Pronalazak bakra doneo je ovoj kulturi ogroman napredak, ali se ispostavilo da je ujedno bio i njihova kletva. Otkriće bakarnog oružja ubrzo se okrenulo protiv samih tvoraca, jer su se te tehnologije dokopala divlja nomadska plemena sa istoka, što je označilo početak kraja ove miroljubive civilizacije.

Vinčanska naselja na ovom prostoru trajala su u kontinuitetu duže od hiljadu godina, a onda je cela kultura misteriozno nestala sa istorijske pozornice.

Ono što arheolozima posebno zadaje glavobolju jeste činjenica da je, uprkos gustoj naseljenosti i velikom broju stanovnika, pronađen izuzetno mali broj grobova iz ovog perioda. Jedna od vodećih teorija naučnika jeste da je upravo velika koncentracija ljudi i domaćih životinja na malom prostoru dovela do pojave smrtonosnih zoonoza - epidemija koje su prešle sa životinja na ljude i desetkovale stanovništvo.

Tragovi paljenja čitavih naselja sugerišu da su preživeli pokušavali radikalnim merama i vatrom da zaustave širenje zaraze, pre nego što su zauvek napustili svoja ognjišta.

Iskopavanja u okolini Aleksinca se nastavljaju, a javnost i naučna zajednica sa velikim oduševljenjem i nestrpljenjem očekuju nova otkrića koja nam šalje daleka prošlost.

(Telegraf.rs)