Ovo je najdirljivija fotografija Patrijarha Porfirija! Suze mu liju niz lice: Evo šta se dešava u pozadini

Boravak Časnog pojasa Presvete Bogorodice u Beogradu predstavlja jedan od najvećih i najposećenijih religijskih događaja u modernoj istoriji Srbije. Ova svetinja, koja se vekovima čuva u manastiru Vatoped na Svetoj Gori i smatra se jedinom sačuvanom relikvijom iz zemaljskog života Majke Božje, stigla je u Srbiju posle skoro 650 godina.

Na dirljive prizore nezapamćenih redova pravoslavnih vernika koji su danima čekali ne bi li celivali ovu svetinju nije ostao ravnodušan ni Patrijarh Porfirije, pa je tako tokom boravka pomenute svetinje u Beogradu napravljena fotografija na kojoj se vidi naš Patrijarh u nesvakidašnjem izdanju, a dok su mu oči preplavljene suzama dok u Hramu Svetog Save posmatra okupljene , mnogobrojne vernike.

Preporučujemo

Svetinja je u srpsku prestonicu stigla 20. majа 2026. godine, uoči Spasovdana (slave Grada Beograda). Prvobitno je planirano da ostane svega devet dana (do 29. maja).

Međutim, zbog nezapamćenog interesovanja vernika, boravak je na inicijativu patrijarha Porfirija produžavan čak dva puta – najpre do 1. juna, a potom do petka, 5. juna 2026. godine, kada je nakon svečane liturgije i molebana ispraćen nazad na Svetu Goru.

Prema zvaničnim rečima igumana manastira Vatoped, arhimandrita Jefrema, tokom tih 16 dana više od milion vernika iz Srbije i celog regiona prošlo je kroz Hram Svetog Save kako bi celivalo i poklonilo se svetinji.

Redovi su se neprekidno formirali oko celog platoa ispred Hrama, protežući se okolnim vračarskim ulicama danonoćno.

Pod vrelim prolećnim i junskim suncem, vernici svih generacija – od roditelja sa bebama do starih ljudi sa hoklicama – strpljivo su stajali u redovima. Mnogi su u koloni provodili po 5, 8, pa u trenucima najveće gužve i do 10 sati kako bi stigli do kripte Hrama.

Nakon što je sletela na aerodrom "Nikola Tesla", svetinja je prvo doneta u Vaznesenjsku crkvu. Sutradan je bila na čelu velike Spasovdanske litije koja je prošla centralnim beogradskim ulicama, nakon čega je položena u kriptu Hrama Svetog Save na Vračaru.

Hram je tokom svih ovih dana bio otvoren praktično non-stop – i tokom cele noći – sve dok je i poslednji vernik u redu želeo da priđe i uzme blagoslov (uz pojas, vernici su dobijali i osveštanu akatistnu tračicu). Svečani ispraćaj obavljen je uz najviše crkvene i državne počasti, uz učešće Garde Vojske Srbije i suze hiljada okupljenih građana.

(Telegraf.rs)