Uspomena na Leku Rankovića: U Beogradu, Draževcu i Obrenovcu obeleženo 60 godina od Brionskog plenuma

U organizaciji UBNOR-a Barajevo, a uz podršku gradskih opština Barajevo i Obrenovac, juče je svečano obeležen Dan sećanja posvećen životu i radu Aleksandra Leke Rankovića, jedne od najuticajnijih i najznačajnijih političkih figura jugoslovenske istorije 20. veka.

Program je započeo u 9.00 časova polaganjem venaca na grob Aleksandra Rankovića u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu, gde su prisutni odali počast narodnom heroju Jugoslavije.

Nakon toga, skup se preselio u njegovo rodno mesto Draževac, gde je u 11.00 časova ispred rodne kuće otvorena izložba na otvorenom posvećena njegovom privatnom i političkom životu.

Centralni deo manifestacije održan je u 12.30 časova u Biblioteci „Vlada Aksentijević“ u Obrenovcu, gde je upriličen naučni skup pod nazivom „Uloga Aleksandra Rankovića u stvaranju i razvoju jugoslovenske federacije“. U okviru skupa izloženi su referati koji su osvetlili ključne aspekte njegovog delovanja:

- Prof. Nenad Savić govorio je na temu kompleksnog odnosa Rankovića i Tita u periodu od 1926. do 1966. godine.

- Dr Radovan Pilipović izložio je istorijski pregled odnosa Srpske pravoslavne crkve i Aleksandra Rankovića.

- Ilija Živković se fokusirao na relacije između SSSR-a i Rankovića.

- General Svetko Kovač analizirao je Brionski plenum kao jedan od prelomnih trenutaka koji su uticali na potonji raspad jugoslovenske federacije.

Nakon izlaganja i diskusije, program je zvanično završen u 13.30 časova uz prigodan koktel za učesnike i posetioce.

Ko je Aleksandar Leka Ranković?

Aleksandar Leka Ranković rođen je 1909. godine u selu Draževac kod Obrenovca. Veoma mlad je pristupiti radničkom pokretu i Komunističkoj partiji Jugoslavije (KPJ), zbog čega je u međuratnom periodu bio osuđivan na višegodišnju robiju. Tokom Drugog svetskog rata bio je jedan od najbližih saradnika Josipa Broza Tita, član Vrhovnog štaba NOVJ i organizator narodnooslobodilačke borbe.

Posle rata preuzeo je ključne funkcije u izgradnji bezbednosnog aparata, nalazeći se na čelu OZN-e i Uprave državne bezbednosti (UDBA), a bio je i savezni ministar unutrašnjih poslova i potpredsednik SFRJ. Njegova politička karijera naglo je prekinuta na IV (Brionskom) plenumu CK SKJ 1966. godine, kada je optužen za prisluškivanje Tita i zloupotrebu službe bezbednosti, nakon čega je smenjen sa svih funkcija i penzionisan. Ranković je preminuo 1983. godine u Dubrovniku, a njegovoj sahrani u Beogradu prisustvovale su desetine hiljada građana.

(Telegraf.rs)