Na Dan primirja nosi se Natalijina ramonda, simbol stradanja i pobede srpskog naroda

Uoči i na Dan primirja u Prvom svetskom ratu, koji se obeležava sutra, u Srbiji se na reveru tradicionalno nosi Natalijina ramonda, cvet feniks koji predstavlja simbol stradanja, ali i nesalomivosti i vaskrsnuća srpskog naroda u Velikom ratu.

​Amblem Dana primirja predstavlja vizuelnu kombinaciju cveta Natalijine ramonde i lente Albanske spomenice, odlikovanja koje je dodeljivano srpskim vojnicima za izuzetnu hrabrost tokom ratnih strahota.

Preporučujemo

Idejni koncept ovog simbola, koji se u Srbiji koristi od 2013. godine, nakon što je praznik uveden 2012. godine, osmislili su tadašnji Direktor Kancelarije za KiM Marko Đurić i ambasador u Brazilu Aleksandar Ristić.

Natalijina ramonda izabrana je kao sinonim za tragičnu sudbinu Srbije, koja je u Prvom svetskom ratu izgubila 1,24 miliona stanovnika, odnosno 28 odsto celokupne populacije prema popisu iz 1914. godine, ali je iz iscrpljujućeg sukoba uspela da izađe kao pobednica i ponovo se uzdigne.

​Biljka Natalijina ramonda specifična je po svom jedinstvenom biološkom mehanizmu.

Pripada familiji Gesneriaceae, visoka je oko 10 centimetara, ima ljubičaste cvetove i tamnozeleno lišće, a cveta u periodu od aprila do juna.

U sušnim razdobljima ramonda se u potpunosti sasuši i smežura do mere da deluje beživotno, ali čim dobije minimalnu količinu vode, njene ćelije se rehidriraju, uspostavljaju normalnu fiziološku aktivnost i biljka ponovo ozelenjava.

Ovu čudesnu pojavu prvi je primetio botaničar Pavel Černjavski kada je slučajno prosuo vodu po starom herbarijumu.

​Sâm cvet je 1882. godine u Jelašničkoj klisuri kod Niša otkrio čuveni botaničar i dvorski lekar kralja Milana Obrenovića, Sava Petrović.

Planirao je da novu vrstu nazove niška ramonda, ali je naziv promenio u čast kraljice Natalije Obrenović.

Danas ova retka vrsta u Srbiji raste uglavnom na istoku zemlje, kao i na planini Nidže i njenom najvišem vrhu Kajmakčalanu, koji je bio poprište velike bitke u Velikom ratu.

Zbog svoje retkosti, staništa Natalijine ramonde zakonski su zaštićena i obuhvataju Park prirode "Sićevačka klisura", Specijalne rezervate prirode "Jelašnička klisura" i "Suva planina", kao i Nacionalni park "Šar planina", dok se van granica Srbije može pronaći i u Severnoj Makedoniji, severnoj Grčkoj, Albaniji, Crnoj Gori i na severozapadu Bugarske.

​Pored srpskog obeležja, pojedine zemlje u svetu koriste sopstvene simbole sećanja na Dan primirja.

Tako se u Velikoj Britaniji u periodu pred Dan sećanja, kako se takođe naziva Dan primirja, gotovo celokupno stanovništvo, a posebno državni zvaničnici, službenici, medijski radnici i druge kategorije građanstva na reverima nose stilizovani cvet bulke.

Crveno-crni cvet divljeg maka koji je, prema poeziji i predanju, prvi posle rata nikao na poljima Flandrije na kojima su stradali milioni vojnika, deli se i stranim učesnicima komemoracija na vojnim grobljima.

U Rusiji se na sličan način obeležava Dan pobede u Drugom svetskom ratu kada volonteri, po pravilu mladi, dele na ulicama gradova narandžasto-crne trake, georgijevsku lentu (u bojama sa Ordena Svetog Đorđa).

​Dan primirja u Prvom svetskom ratu obeležava se u znak sećanja na 11. novembar 1918. godine kada je u specijalnom vagonu u šumi kod francuskog gradića Kompjenj potpisano primirje kojim je okončan četvorogodišnji Veliki rat, najrazorniji oružani sukob koji je svet do tada video.

(Telegraf.rs/Tanjug)