Ljubiša Samardžić nije sahranjen u Aleji zaslužnih građana: Poslednja želja slavnog glumca krije bolnu priču

Legendarni srpski glumac, reditelj i producent Ljubiša Samardžić, koji je preminuo 8. septembra 2017. godine u 81. godini, nije sahranjen u Aleji zaslužnih građana, gde počivaju brojni velikani domaće umetničke scene.

Čuveni Smoki je, prema sopstvenoj želji, kremiran, a njegova urna položena je u porodičnu grobnicu.

Preporučujemo

Razlog zbog kojeg je želeo da počiva upravo tamo posebno je emotivan - želeo je da zauvek bude pored svog sina jedinca Dragana Gagija Samardžića, koji je preminuo u 34. godini.

Iako je svojim radom ostavio neizbrisiv trag u jugoslovenskoj i srpskoj kinematografiji i zaslužio mesto među najvećim umetnicima, Samardžić je izabrao drugačiji put. Njegova poslednja želja bila je vezana za porodicu i tragediju koju je nosio sa sobom.

Grob koji je godinama bio zapušten

Javnost je 2020. godine ostala zatečena kada su se pojavile fotografije njegovog zapuštenog grobnog mesta. Nadgrobna ploča tada je bila gotovo potpuno prekrivena puzavicama i divljim rastinjem, pa je večna kuća jednog od najvoljenijih glumaca izgledala daleko od onoga što je zaslužio.

Situacija je danas potpuno drugačija. Grob je preuređen, nadgrobne ploče su zamenjene, prostor oko spomenika uređen, a postavljene su i nove vaze za cveće.

Od nemaštine do jedne od najvećih glumačkih karijera

Ljubiša Samardžić rođen je 19. novembra 1936. godine u Skoplju, a detinjstvo je proveo u okolini Niške Banje, u rudarskoj porodici. Njegov otac Drago radio je u rudniku "Jelašnica", a preminuo je 1948. godine, kada je Ljubiša imao svega devet godina.

Nakon očeve smrti porodica je ostala sa minimalnom penzijom, pa je budući glumac još kao dečak počeo da radi kako bi pomogao majci. Tokom školskih raspusta bio je portir, radio je kod ujaka u radnji za popravku pisaćih mašina, a kasnije je pomagao i u porodičnoj poslastičarnici.

Iako je najpre upisao pravo, ljubav prema glumi odvela ga je na Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Iz teškog detinjstva izrastao je u umetnika koji je obeležio čitavu epohu, a publika ga pamti po ulogama Šurde, Boška sa Petlovog brda i brojnim drugim nezaboravnim likovima.

(Telegraf.rs)