Otkrivena tajna kafane iz kultne serije: Ima slavnu prošlost i stalno prolazite kraj nje

Svi smo uživali u legendarnoj seriji "Porodično blago". Replike iz ovog remek-dela Siniša Pavića i danas se prepričavaju, naročito one koje su izgovorili Tika Špic i Đoša. Ova serija ima kultni status i i danas je mnogi gledaju sa velikim zadovoljstvom. Neke od najboljih scena odigrale su se u kafani kod Mačka, koja se nalazi u samom centru Beograda, u Kolarčevoj zadužbini, u Knez Mihailova ulici, a ovo mesto krije i veliku tajnu.

Kuća trgovca Velja Savića

Preporučujemo

Veljko Savić (1830-1897) rano je ostao bez oca i pošto se majka preudala za kragujevačkog trgovca Savu Mihailovića napustili su rodno selo Loćika kod Jagodine. Sava se brimuo o njemu i njegovom bratu Aleksi, kao o rođenoj deci, pa su svoje prezime Dinić, po ocu, promenili u Savić. Oko 1845. godine otišao je  Beograd da uči trgovački zanat. Od šegrta i kalfe ubrzo je postao dobar trgovac i posle nekoliko godina stekao svoju samostalnu bakalsku radnju, koji je vodio sa bratom Aleskom, kao i kuću nedaleko od "Glavne čaršije", u zaleđu Opštine beogradske (danas Jugoslovenska konoteka u rekonstrukciji).

Iz svog dvorišta je imao izlaz na današnju ulicu 1300 kaplara, Sa lica svog placa u Knez Mihajlovoj ulici broj 46, Veljko je 1869. godine podigao je jednu od prvih modernih kuća na sprat. Na spratu su bila dva stana, u jednom je stanovao vlasnik, dok se u drugom, koji je imao veliku salu, nalazila se Beogradska berza. Imao je ćerku Stanku, koja se u vreme Prvog svetskog rata udala za Austrijanca i napustio zemlju i sina Lazara, kojima je ostavio svoje imanje na jednake delove.

Lazar Savić, Veljkov sin je na svom imanju 1869. godine podigao zgradu u kojoj će biti smeštena Kuća legata, kao jednu od prvih modernih gradskih kuća na sprat. Školovao se u zemlji i inostranstvu, radio pomalo u diplomatiji. Provodio je puno vremena uživajući u mondeskom letovalištima Evrope i karajući se po kafanama od kojih je najviše voleo kafanu Kod Srpske krune (danas Biblioteka grada Beograda)

Poznat kao neženja, nosio je nadimak "manga Laza". Iako boem, novčano je obezbedio potomke svog strica Alekse, a svoje imeanje, kućz u Knez Mihajlovoj ulici i pokretnu imovinu u vrednosti od oko tri miliona dinara je testamentom iz 1921. godine ostavio je na raspologanju "Kraljevskoj srpskoj akademiji nauka". Akademija je osnovala Fond Velja Savića koji je počeo sa radom krajem 1924. godine. U izdanju Zadužbine ojavljeni su radovi uglavnom iz oblasti istorije i etnologije, a otkupljeni su radovi braće Ruvarac, pisma Njegoša i Vuka Karadžića i rukopis "Srbijanke" Sime Milutinovića - Sarajlije.

(Telegraf.rs)