Umro Đorđe Kaćanski

Kulturni centar Novog Sada oprostio se od dugogodišnjeg urednika filmskog programa Đorđa Kaćanskog emotivnim tekstom koji prenosimo u celosti.

"Kažu da postoje ljudi koji svoja radna mesta pretvore u svoje kuće, a kolege u porodicu. U Kulturnom centru Novog Sada, taj čovek je bio gospodin Đorđe Kaćanski, dugogodišnji urednik redakcije filmskog programa. Njegov iznenadni odlazak nije samo profesionalni gubitak za Kulturni centar i filmsku scenu Novog Sada – to je dubok, lični emotivni rez za sve one koji su imali privilegiju da sa njim dele svakodnevicu, hodnike, kancelarije i bioskopske sale.

Preporučujemo

Kulturni centar bio je njegova druga kuća, a filmska redakcija njegov istinski dnevni boravak. U tom prostoru, okružen filmskim trakama, plakatima i knjigama, on nije samo radio — on je tu živeo svoju najveću ljubav – pokretne slike. Svako ko bi kročio u tu njegovu oazu, bez obzira na to da li je svratio po službeni dokument ili na kratku konsultaciju, bivao je uvučen u čarobni svet pokretnih slika, velikih priča i beskrajne topline – čoveka bogate biografije u svetu filmske umetnosti.

Đorđe za zaposlene nikada nije bio suvoparan kolega, niti je film posmatrao kao spisak naslova na bioskopskom repertoaru. Bio je to poziv kojem je poklonio čitavog sebe, sa istom onom retkom, dečačkom strašću sa kojom je decenijama ranije ulazio u svet sedme umetnosti.

Donosio je sa sobom neiscrpnu erudiciju, manire gospodina stare garde i prepoznatljiv šarm kojim je sa svojim kolegama i prijateljima bojio zajedničke kafe, duge razgovore, i bezbroj odgledanih filmova.

Njegov profesionalizam bio je jednako veliki kao i njegova ljubav prema umetnosti – za Đorđa nije bilo malih zadataka niti nevažnih detalja kada je u pitanju bio filmski program Kulturnog centra. Posedovao je onu retku, staru školu radne etike u kojoj su tačnost, besprekorna pripremljenost i poštovanje prema publici i saradnicima bili zakon. Čak i u trenucima najvećih organizacionih pritisaka, njegova profesionalna posvećenost ostajala je mirna i nepokolebljiva, služeći svima kao najviši standard i uzor kako se čuva dostojanstvo jedne profesije.

U tekstovima koji svedoče o kulturnoj istoriji Novog Sada osamdesetih i devedesetih godina prošloga veka, Đorđe Kaćanski se redovno pominje kao ključna figura uz koju su generacije Novosađana sticale filmsko obrazovanje. Novinari i kulturni radnici u svojim sećanjima (poput priča u novosadskim medijima) ističu njegove legendarne uvodne reči pre projekcija na nekadašnjoj Tribini mladih. Poznat je po tome što je sa istim fanatizmom i posvećenošću držao govore o filmovima autora poput Tarkovskog i Felinija, bez obzira na to da li sedi pred punom salom ili svega nekoliko gledalaca. Kao svedok navedenog gospodin Ilija Tucić navodi: „A onda pre nego što će se ugasiti svetlo, ispred platna se pojavljuje urednik programa Đorđe Kaćanski, sa rečenicom: Dobro veče prijatelji filma! Narednih nekoliko minuta, kao da govori na otvaranju FEST-a pred hiljadu ljudi, posvećen do fanatizma, ispričaće sve što bi za predstojeću projekciju moglo biti značajno.”

Njegovo vizionarsko vođstvo kroz Festival evropskog i nezavisnog filma Euro-In Film i filmske programe KCNS-a otvorilo je prozore u svet generacijama Novosađana, učeći ih je kako se film gleda, kako se o njemu misli i, što je najvažnije, kako se voli. Svaka njegova najava projekcije bila je svojevrsni prateći čin umetnosti – elokventna, topla i začinjena dubokim razumevanjem ljudske prirode.

Oni koji su sa njim sarađivali pamtiće ga kao stub oslonca, čoveka spremnog da sasluša, podrži mlađe i unese vedrinu čak i u najizazovnije dane festivalskih organizacija. Svojim radom na pokretnim slikama, kao autor i kritičar, ostavio je neizbrisiv, fini otisak na kulturnom biću ovog grada.

Od danas, bioskopski mrak Kulturnog centra imaće drugačiju težinu. Kada se svetla na platnu upale, svi će dobro znati da negde iz zadnjih redova, sa svojim karakterističnim osmehom, Đorđe Kaćanski i dalje posmatra kadrove onoga što je u životu najviše voleo, a to je film.

Poštovani kolega, mirno putuj kroz tvoj poslednji, večni kadar."

(Telegraf.rs/Kurir.rs)