Šta to krije Hram Svetog Save na Vračaru? Za Srbe to mesto ima posebnu simboliku

Jedan od najpotresnijih događaja u srpskoj istoriji odigrao se 27. aprila 1594. godine, kada je osmanski veliki vezir Sinan-paša naredio spaljivanje moštiju Svetog Save na Vračaru u Beogradu. Cilj ove drastične mere bio je da se slomi otpor srpskog naroda i ugasi pobuna koja je u to vreme zahvatila Banat.

Pobunjeni Srbi, prema zapisima iz tog perioda, nosili su zastave sa likom prvog arhiepiskopa srpskog, što je Svetog Savu učinilo vidljivim simbolom otpora Osmanlijama. Upravo zato Sinan-paša je iz manastira Mileševa naredio izuzimanje moštiju i njihovo prenošenje u Beograd.

Preporučujemo

Foto: Shutterstock

Pred okupljenim stanovništvom, na prostoru današnjeg Vračara, mošti su spaljene uz jasnu poruku da će svaka dalja pobuna biti kažnjena. Umesto zastrašivanja naroda, čin je postigao suprotan efekat – kult Svetog Save time je postao još snažniji, a u kolektivnom identitetu Srba događaj je dobio dimenziju mučeništva i duhovne pobede.

Viševekovno predanje o spaljivanju moštiju pretvorilo je Vračar u simbol verovanja, stradanja i istrajnosti. U 20. veku, upravo na mestu gde su mošti nestale u plamenu, započeta je gradnja Hrama Svetog Save, najveće pravoslavne svetinje na Balkanu, koji danas stoji kao jedan od najprepoznatljivijih beogradskih i nacionalnih simbola.

Spaljivanje Svetog Save ostalo je upisano u istoriju kao pokušaj da se uništi duhovni identitet naroda, ali i kao dokaz da ideje i ličnosti od presudnog značaja ne nestaju u ognju, već iz njega često izrastaju snažnije.

(Telegraf.rs)