Obeležava se svetac koji se, prema predanju, SMEJAO dok su ga mučili: Evo šta nalažu žitija

Srpska pravoslavna crkva (SPC) 26. oktobra obeležava Svete mučenike Karpa i Papila, hrišćane koji su, prema crkvenom predanju, stradali tokom progona za vreme rimskog cara Decija, sredinom 3. veka.

Njihovo žitije donosi neobičnu priču o episkopu koji je, uprkos teškim mukama, ostao nepokolebljiv u veri, ali i o čudesnim događajima koji su, prema predanju, pratili njihovo stradanje.

Preporučujemo

Karp je bio episkop, a Papilo đakon

Prema "Ohridskom prologu" Svetog Nikolaja Velimirovića, Karp je bio episkop Tijatrirski, dok je Papilo služio kao đakon. Obojica su, prema predanju, poreklom bili iz Pergama, grada u Maloj Aziji.

U vreme progona hrišćana izvedeni su pred rimskog namesnika Valerija. Pošto nisu želeli da se odreknu vere, bili su izloženi mučenju i odvedeni iz jednog grada u drugi.

Žitije navodi da je sa njima stradao i Karpov sluga Agatodor, koji nije želeo da napusti svog gospodara. U predanju se pominje i Agatonika, Papilova sestra, koja je kasnije podelila njihovu sudbinu.

Zašto se Karp smejao tokom mučenja?

Jedan od najneobičnijih detalja iz žitija odnosi se na trenutak kada su Karpa vezali za drvo i snažno tukli. Prema predanju, dok je trpeo bolove, Karp se nasmejao.

Kada su ga upitali zbog čega se smeje u takvim okolnostima, odgovorio je da vidi otvorena nebesa i Gospoda na prestolu, okruženog heruvimima i serafimima.

Ovaj prizor u crkvenoj tradiciji tumači se kao izraz njegove vere i nade u večni život, čak i dok je trpeo fizičke muke.

Predanje o zverima i ognju koji ih nisu povredili

Prema istom žitiju, Karp i Papilo bili su izloženi divljim zverima, ali su ostali nepovređeni. Nakon toga su, kako se pripoveda, bačeni u užarenu peć. Agatonika je, videvši šta se događa, sama ušla u oganj.

Predanje navodi da ni tada nisu bili povređeni, ali da su na kraju svi pogubljeni mačem, oko 251. godine.

Prema kalendaru za 2026. godinu, 26. oktobar pada u ponedeljak i nije označen kao posni dan.

Za vernike, spomen ovih svetitelja predstavlja priliku da se sete ljudi koji su, prema crkvenoj tradiciji, ostali verni svojim uverenjima i pred pretnjom smrti.

(Telegraf.rs)