Veliko DNK istraživanje menja priču o poreklu čoveka: Naučnici iznenađeni rezultatima

Decenijama je u nauci dominirao model prema kojem savremeni ljudi potiču iz jedne glavne populacije u Africi. Reč je o čuvenoj hipotezi “Iz Afrike” (Out of Africa), koja je i dalje široko prihvaćena, iako je nova istraživanja preispituju.

Nedavno objavljeno DNK istraživanje ukazuje da je priča znatno složenija, prenosi Daily Mail.

Preporučujemo

Koristili računarske modele

Novo istraživanje sugeriše da su se rani ljudi najverovatnije razvijali iz više grupa - rasprostranjenih širom Afrike, a koje su bile u međusobnom kontaktu i ukrštale se tokom stotina hiljada godina.

Drugim rečima, da nisu potekli iz jedne izolovane populacije.

Do ovog zaključka je došao tim naučnika, predvođen istraživačima sa Univerziteta Kalifornije, koji je analizirao DNK savremenih afričkih populacija.

Ključni deo istraživanja činila su 44 novo sekvencirana genoma pripadnika naroda Nama iz južne Afrike, čija izuzetno bogata genetička raznovrsnost pruža važne tragove o dalekoj prošlosti čovečanstva.

Naučnici su zatim koristili računarske modele kako bi testirali različite teorije o poreklu ljudi, upoređujući da li se savremena DNK bolje objašnjava jednim zajedničkim precima ili sa više međusobno povezanih populacija.

Rezultati su pokazali da se podaci mnogo bolje uklapaju u model koji podrazumeva postojanje više ranih ljudskih grupa koje su nastavile da se mešaju tokom dugih vremenskih perioda, navodi se.

Foto: frantic / Alamy / Alamy / Profimedia

Drevno poreklo

Prema nedavno objavljenoj studiji, najranije uočljivo razdvajanje među tim drevnim populacijama dogodilo se pre otprilike 120.000 do 135.000 godina. Ipak, čak i nakon razdvajanja, grupe su nastavile da razmenjuju gene tokom budućih generacija.

Naučnici se generalno slažu da je vrsta Homo sapiens nastala u Africi. Teže pitanje jeste kako su se rane ljudske grupe razdvajale, kretale, ponovo povezivale i međusobno oblikovale širom kontinenta.

Profesorka antropologije, kao i koautorka studije, Brina Hen, ističe da postoji doza naučne nesigurnost.

“Ona proizlazi iz ograničenih fosilnih i drevnih genetskih podataka, kao i iz činjenice da fosilni zapisi ne odgovaraju uvek očekivanjima modela zasnovanih na savremenoj DNK“, navela je, dodajući da “novo istraživanje menja razumevanje porekla vrste“.

Značajan deo studije zasnovan je upravo na 44 novo analizirana genoma savremenih pripadnika naroda Nama. Ova autohtona populacija je poznata po izuzetno visokom nivou genetičke raznovrsnosti u poređenju sa mnogim drugim današnjim populacijama.

Ovaj narod je posebno zanimljiv zbog drevnog porekla koje seže između 100.000 i 140.000 godina unazad. Istraživači su prikupljali uzorke njihove pljuvačke, u periodu od 2012. do 2015. godine, dok su obavljali svoje svakodnevne aktivnosti.

Foto: frantic / Alamy / Alamy / Profimedia

Tumačenje fosilnih nalaza

Uzorci su omogućili timu da ispita da li se poreklo čoveka može objasniti jednim izvorom ili širim, međusobno povezanim sistemom populacija.

Profesor antropologije i koautor studije, Tim Viver, koji proučava rane ljudske fosile, smatra da rezultati menjaju način na koji treba posmatrati starije teorije.

“Raniji, složeniji modeli pretpostavljali su doprinos arhaičnih hominina, ali ovaj model ukazuje na drugačiji scenario“, izjavio je.

Viver je doprineo studiji stručnim znanjem o fosilima, pomažući da se genetički modeli povežu sa izgledom ranih ljudi.

Ovaj model ima i važne posledice za tumačenje fosilnih nalaza. Prema autorima, samo jedan do četiri odsto genetičkih razlika među savremenim ljudskim populacijama može se povezati sa razlikama između tih prastarih “matičnih“ populacija.

Pošto su rane grane nastavile da se međusobno mešaju, verovatno su bile i fizički slične. To znači da fosili sa izrazito različitim osobinama, poput vrste Homo naledi, najverovatnije ne predstavljaju linije koje su direktno doprinele evoluciji Homo sapiensa.

(Telegraf.rs)