Sateliti otkrili ono što je 6.000 godina skriveno u Sahari: Drevni narod ostavio trag koji niko nije očekivao

Arheolozi u istočnom Sudanu naišli su na, kako opisuju, “uznemirujuće otkriće” zakopano ispod peska u regiji Etbaj.

Međunarodni tim istraživača iz Australije, Francuske i Poljske identifikovao je 260 do sada nepoznatih grobnica rasutih na prostoru dugom gotovo 1.000 kilometara, istočno od reke Nil.

Preporučujemo

Datiraju pre egipatskih faraona

Ono što izdvaja pomenuto otkriće, jeste izuzetna doslednost, prenosi Unilad.

Naime, svaka od grobnica prati isti obrazac:

- postoji veliki kružni zid, u nekim slučajevima prečnika do 80 metara;

- jedna izdvojena osoba je sahranjena u centru, dok su ostali posmrtni ostaci ljudi i životinjske kosti organizovani oko nje.

Dakle, u grobnicama su, pored ljudskih, nađeni i ostaci goveda, ovaca i koza, koji su, prema opisu istraživača, sahranjivani kao deo jedinstvenog pogrebnog rituala.

Prema procenama, ove grobnice datiraju iz perioda između 4000. i 3000. godine pre nove ere. To ih vremenski smešta pre egipatskih faraona.

Značaj otkrića dodatno je naglašen činjenicom da lokaliteti nisu otkriveni klasičnim arheološkim iskopavanjima, već analizom satelitskih snimaka.

Foto: Shutterstock

Duboko značenje pogrebnih rituala

Tokom višegodišnjeg procesa “daljinske detekcije”, istraživači su sistematski skenirali pustinjski prostor iz vazduha i identifikovali strukture koje su bile potpuno nevidljive sa tla.

Dakle, analiza rasporeda grobnica pokazuje visok stepen doslednosti. Ovakva “ponavljanja” obrasca ukazuju da se ne radi o izolovanim slučajevima, već o široko rasprostranjenoj nomadskoj kulturi koja je zauzimala veliki deo Sahare.

Prema interpretaciji istraživača, ova kultura je bila organizovana i jasno strukturisana, a pogrebni rituali imali su duboko ukorenjeno značenje za zajednice koje su ih praktikovala.

Istraživači smatraju da su ove zajednice činili nomadi iz Sahare koji su svoj život i opstanak gradili oko uzgoja stoke.

Posebno mesto u “sistemu” zauzimala su goveda, koja su, prema nalazima i dodatnim dokazima iz pećinskih crteža u regionu, imala snažan kulturni i simbolički značaj.

U kontekstu surove i sve suvlje životne sredine, posedovanje velikog stada predstavljalo je najviši oblik društvenog statusa. Istraživači ovaj fenomen porede sa praistorijskim simbolom “prestiža”.

Ilustracija: Giovanni Mereghetti/UCG, Universal Images Group North America LLC / Alamy / Profimedia

Zajednice primorane da migriraju

Neki od lokaliteta ukazuju na postojanje društvene hijerarhije. Uočava se obrazac u kome se jedan primarni “ukop” nalazi u centru, dok su “sekundarni” ukopi raspoređeni oko njega.

Ovakav raspored sugeriše da su određeni pojedinci, verovatno vođe ili poglavice, bili posebno izdvojeni i poštovani u pogrebnim ritualima, u odnosu na ostale članove zajednice.

Prema istraživačima, ove zajednice nisu nestale usled sukoba ili rata, već kao posledica klimatskih promena.

Tokom završetka takozvanog Afričkog vlažnog perioda, Sahara je prešla iz zelenog i pogodnog područja u sušnu pustinju. Ova transformacija učinila je nemogućim održavanje velikih stočarskih stada.

U takvim uslovima, nomadske zajednice su bile primorane da migriraju ka jugu, ili su postepeno nestale iz istorijskog zapisa.

Na kraju, naglašavamo da ovo nije “novo otkriće”, u smislu pronalaska grobnica, već naučna analiza koja objedinjuje ranije dokumentovane lokalitete i podatke dobijene satelitskim istraživanjima, čime je prvi put prepoznat širi, zajednički obrazac grobnica.

(Telegraf.rs)