Više od 100 godina niko nije primetio šta je Van Gog sakrio na slavnoj slici: Sve je povezano sa brojem 12

Ovo je stav nezavisnog istraživača Džareda Bakstera, koji smatra da je slavni Vinsent van Gog na jednoj od svojih najpoznatijih slika sakrio prikaz poslednje večere Isusa Hrista i njegovih apostola.

Prema njegovom tumačenju, naizgled obična scena iz jednog noćnog kafića krije niz detalja koji bi mogli da upućuju na čuveni biblijski događaj, a posebno je zanimljivo to što se sve navodno vrti oko broja 12.

Preporučujemo

Pogled na osvetljeni deo slike

Van Gog je svetsku slavu stekao zahvaljujući svojim slikama, iako nije doživeo da vidi koliko će njegova dela postati cenjena. Preminuo je 1890. godine, a od tada su njegove slike nebrojeno puta analizirali istoričari umetnosti i drugi stručnjaci, otkrivajući nove detalje koji svedoče o jedinstvenom umetničkom talentu.

Među njegovim delima posebno se izdvaja slika “Terasa kafića noću” (Café Terrace at Night), nastala 1888. godine. Više od jednog veka nakon njenog nastanka, pojavilo se tumačenje prema kojem se u ovoj naizgled jednostavnoj sceni krije aluzija na jedan od najpoznatijih događaja iz Biblije.

Na slici je prikazan noćni život ispred kafića, gde gosti sede za stolovima na osvetljenoj terasi. Van Gog je upotrebio karakterističnu paletu boja i svoj prepoznatljiv stil, oslanjajući se na snažne kontraste i nijanse, uz veoma malo crne boje.

Međutim, prema Baksterovoj teoriji, pažljiviji pogled na osvetljeni deo slike otkriva nešto mnogo neobičnije.

Upravo je broj ljudi na terasi jedan od ključnih elemenata ove teorije. Bakster je ukazao na to da se na slici može prebrojati 12 gostiju, uključujući i osobu koja je gotovo potpuno zaklonjena iza konobara.

Prema njegovom tumačenju, dvanaestoro ljudi predstavlja dvanaestoricu Isusovih apostola, dok bi konobar koji stoji među njima mogao da simbolizuje samog Isusa Hrista, prenosi Upworthy.

Tu se, međutim, ne završavaju detalji na koje istraživač skreće pažnju. Na levoj strani slike nalazi se tamna figura koja se udaljava od terase. Bakster smatra da bi ona mogla da predstavlja Judu Iskariotskog, apostola koji je izdao Isusa.

"Portret Tea van Goga”, Vinsent van Gog, 1887; Foto: Wikipedia/Van Gogh Museum

Odnos umetnika prema hrišćanstvu

Posebno zanimljiv detalj, navodno, nalazi se iza glave konobara. U prozoru se može uočiti oblik koji podseća na krst, što bi, prema ovoj teoriji, dodatno učvrstilo vezu sa biblijskom poslednjom večerom.

Zašto bi Van Gog uopšte na običnoj sceni iz kafića prikazao jedan tako važan verski događaj? Odgovor bi, prema pojedinim tumačenjima, mogao da se krije u njegovom životu i odnosu prema hrišćanstvu.

Van Gog je odrastao u porodici u kojoj je religija imala značajno mesto. Njegov otac bio je sveštenik, a i sam Vinsent se svojevremeno školovao za propovednika. Jedno vreme radio je kao misionar među siromašnim rudarima uglja, gde je pomagao ljudima koji su živeli u izuzetno teškim uslovima.

Kada mu crkvene vlasti nisu produžile ugovor, Van Gog se okrenuo slikarstvu. Za razliku od nekih svojih savremenika, nije bio naročito zainteresovan za stvaranje direktno religioznih slika. Umesto toga, radije je prikazivao svakodnevni život običnih ljudi kojima je ranije nastojao da pomogne.

Ipak, to ne znači da je potpuno odustao od verskih motiva. Istoričari umetnosti ukazivali su na religijsku simboliku u pojedinim njegovim delima, čak i kada na prvi pogled nije delovalo da imaju bilo kakve veze sa hrišćanstvom.

Zanimljivo je da je Van Gog jednom prilikom svom bratu Teu napisao da nema nameru da stvara dela zasnovana na Bibliji. Uprkos tome, istraživači smatraju da se biblijski simboli mogu prepoznati u više njegovih slika.

Teoriju o skrivenoj poslednjoj večeri na slici “Terasa kafića noću“ nezavisni istraživač Džared Bakster predstavio je 2015. godine. U dvodelnoj analizi izneo je argumente koji su ga doveli do ovog zaključka, a njegovo tumačenje dobilo je podršku i pojedinih stručnjaka za umetnost.

Bakster je istakao da Van Gog nije želeo samo da oponaša umetnike koji su stvarali pre njega, već je nastojao da u svakodnevnim prizorima pronađe nešto uzvišeno.

Nema nedvosmislenih dokaza

Prema njegovom objašnjenju, slikar je inspiraciju pronalazio u prirodi i običnim ljudima - od seljaka i radnika na rečnim brodovima do majki koje ljuljaju decu. Njegova umetnost počivala je na ideji da se i u sasvim običnim životnim scenama može pronaći nešto sveto.

Upravo zbog toga, Bakster smatra da ni prikaz gostiju koji provode veče na osvetljenoj terasi kafića ne mora biti samo obična scena iz svakodnevnog života.

Dodatni argument za ovu teoriju istraživač pronalazi u jednom Van Gogovom pismu bratu Teu, napisanom otprilike u vreme kada je nastajala slika. U njemu je umetnik govorio o svojoj “ogromnoj potrebi za religijom”.

Moguće je, prema Baksterovom tumačenju, da je upravo takvo raspoloženje uticalo na nastanak slike i na odluku da u svakodnevni prizor unese aluziju na poslednju večeru.

Ipak, postoji važna ograda - nema nedvosmislenih dokaza da je Van Gog zaista nameravao da na ovoj slici prikaže poslednju večeru. Sam umetnik nikada nije ostavio poznatu izjavu ili zapis kojim bi potvrdio takvo tumačenje.

Bakster je i sam priznao da se umetnost ne može tumačiti sa potpunom sigurnošću i da uvek postoji mogućnost da zaključak nije ispravan.

U razgovoru za Huffington Post istakao je da, uprkos tome, smatra da postoji dovoljno informacija i dokaza da se ova teorija ozbiljno razmotri.

(Telegraf.rs)